Gimnazjum nr 14 w Katowicach

Znani mieszkańcy Janowa i Nikiszowca Krawczyk Bernard [1889-1940]
nauczyciel i działacz narodowy na Śląsku. Urodził się w Mikulczycach w rodzinie kolejarskiej. Był abslowntem seminarium nauczelskiego w Oleśnie. Od 1918 roku pracował w szkole w Nikiszowcu gdzie mino szykan ze strony władz uczył języka polskiegi historii Polski. W czasie I powstania śląskiego uszedł z Polski. W okresie przedplebiscytowym z ramienia Polskiej Komisji Plebiscypowej został doradcą szkolnym w powiecie raciborskim. Uczestniczył w II III powstaniu Śląskim. Działał społecznie m.in. zakładając Związek Nuczycieli  Górnoślązaków. Był prezesem chóru "Jutrzenka" w Nikiszowcu. W 1923 roku i w latach 1935-1939 pełnił funkcję wiceprezesa  Zarządu Okręgu Mikołowskiego Związku Śląskich Kół Śpierwczych. Z ramienia chadecji został posłem do III Sejmu Śląskiego, gdzie pełnił funkcję  sekretarza. W 1939 roku wziął udział w walkach na linii Mokre-Mikołów, natępnie został  zmuszony do opuszczenia stanowiska. Dotarł do Zamościa. Po powrocie do Mikołowa aresztowano go, następnie kolejno osadzano w kilku więzieniach, a w końcu w obozie koncentarcyjnym w Stutthofie. W roku następnym został rostrzelany w Gdańsku Wrzeszczu. Za swą działalność Krawczyk został pośmiertnie odznaczony Śląskim Krzyżem Powstańczym.

Ociepka Teofil [1891 - 1978]
malarz prymitywista z "grupy janowskiej". Urodził się w Janowie [obecnie dzielnica Katowic]. Od 1907 roku pracował w obecnej kopalni "Wieczorek". Pracował też w Urzędzie Celnym w Mysłowicach. W 1914 roku wyjechał na front rosyjski. Jednak po zakończeniu wojny wrócił do kraju i ponownie podjął pracę w kopalni. Brał udział w powstaniach śląskich. W latach 1927 - 1929 powstały jego pierwsze obrazy: "Droga człowieka", "Pokuszenie w Ogrójcu", "Piekło - trzeciego dnia zstąpił do piekieł". Inspiracją jego twórczości były krajobrazy, przeczytane lektury, rozważania nad dobrem i złem, śląskie legendy i baśnie. Po II wojnie światowej wystawił swoje prace na wystawach malarzy amatorów. Miał także wystawy indywidualne w Warszawie, Krakowie, Szczecinie i Katowicach. Namalował około 60 obrazów.                

Patroni naszych ulic Nikiszowiec: Ficek Jan Alojzy Nepomucen[1790-1862]
proboszcz, dziekan i organizator ruchu trzeźwości na Górnym Śląsku, autor i wydawca polskich pism, budowniczy kościoła w Piekarach. W latach 1817-1826 był wikarym w Czeladzi, Ziemięcicach koło Gliwic, następnie administratorem, a potem proboszczem w Piekarach. Tam właśnie, dzięki ofiarności ludu górnośląskiego wybudował wzorowany na świątyni w Karniowie duży kościół pielgrzymkowy z cudownym obrazem Matki Bożej Piekarskiej. Sanktuarium to stało się słynnym miejscem pątniczym ściągającym pielgrzymów ze Śląska i ziem znajdujących się pod zaborem rosyjskim i austriackim. W latach 1848-1850 ks. Ficek wspólnie z Teodorem Haneczkiem redagował "Tygodnik Katolicki"- organ Towarzystwa Maryjnego. Był także edytorem nowych wydań "Żywotórw Świętych" autorstwa ks. Piotra Skargi oraz "Dostatecznego śpiewnika kościelnego i domowego z 500 pieśniami zebranymi przez Karola Piekoszewskiego".

Czechow Antoni [1860-1904]
rosyjski nowelista i  dramatopiszarz. Z wykształcenia był lekarzem. Na jego wczesną twórczość z lat 1880-1886 składa się wiele drobnych utworów, humoresek, felietonów, anegdot drukowanych w pismach humorystycznych. W 1890r. odbył, będąc ciężko chorym na gruźlicę, morderczą podróż na Sachalin- miejsce zesłania i katorgi. W jej wyniku powstało dzieło "Sachalin", będące połączeniem pracy naukowej ze szkicem historycznym. Utwór spotkał się z dużym odzewem w Rosji i poza jej granicami, co spowodowało pewne złagodzenie życia katorżników. Akcenty społeczne, filozoficzne i polityczne posiadają także jego opowiadania: "Pojedynek" i "Sala nr 6" oraz "Czarny mnich". W drugej połowie lat 90 i na początku XX wieku w wielu utwórach został wyeksponowany społeczny nurt jego twórczości, np. w opowiadanich "Dom z facjatką", "Moje życie". Jego artystycznym osiągnięciem są sylwetki psychologiczne kobiet nakreślone m.in. w nowelach "Trzpiotka", "Anna na szyi", "Dama z pieskiem". Światową sławę zyskały jego dramaty: "Płatomow", "Mewa", "Wujaszek Wania", "Trzy siostry", "Wiśniowy sad".

Święta Anna
matka Najświętszej Marii Panny. Kult świętej Anny rozpoczął się na wschodzie w VI wieku, na zachodzie w VIII wieku. Na przestrzeni dziejów kształtował się różnorodnie w różnych krajach, szczególnie intensywnnie rozwinął się w XVI wieku. Szczególną czcią otaczają świętą Anne matki, wdowy, kobiety rodzące. Jej święto obchodzone jest 26 lipca.

Krawczyk Bernard [1889-1940], Nałkowska Zofia [1884 - 1954]
znana powieściopisarka, autorka dramatów, publicystka. Pracowała w Towarzystwie Opieki nad Więźniami w Wilnie i Grodnie, organizowała protesty w sprawie więźniów politycznych. Podczas okupacji niemieckiej uczestniczyła w konspiracyjnym życiu literackim Warszawy. Po 1945 roku znalazła się wśród członków Głównej Komisji Badania Zbrodni Niemieckich i Ligi walki z Rasizmem. Brała udział w posiedzeniach Krajowej Rady Narodowej od momentu jej utworzenia i w pracach Komisji Kultury i Sztuki w Warszawie. Była posłem do Sejmu Ustawodawczego i Sejmu PRL. Od 1945 roku przewodniczyła Towarzystwu Przyjaźni Polsko - Francuskiej, wyjeżdżała z delegacjami pisarzy polskich; od tego roku weszła w skład redakcji tygodnika "Kuźnica". Była czynną działaczką Komitetu Obrońców Pokoju. Wyróżniona została nagrodą państwową w 1936 i 1953 roku, nagrodą literacką miasta Łodzi w 1929 roku. Jest autorką utworów powieściowych: "Niedobra miłość", "Niecierpliwi", "Granica", "Romans Teresy Hennert", dramatycznych: "Dom kobiet", "Dzień jego powrotu" oraz zbioru opowiadań "Medaliony" i "Dzienników". Janów: Ociepka Teofil [1891 - 1978]